ijsstalactieten in Dohan

Februari, de bijtjes vliegen...

Wat al ruikbaar is moet nog tevoorschijn komen
het kan eenvoudig toegevroren, februari,
verijsde rietpluimen aan metalen water.
Toch doet een reeds vergeten geur geloven
dat het komen zal.

M.D.V.

eerste sneeuwklokjes en krokussen

Met de geur en de kleur van sneeuw en saffraan in februari-zon aan de Oude Abdij Kortenberg

Februarizon

Februarizon

Weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het straatgebeuren zeilt uit witte verten aan
arbeiders bouwen met aluinen handen aan
een raamloos huis van trappen en piano's.
De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.

De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.
Ik draag het donzen masker van 
de eerste lentewind.

Paul Rodenko

Bij het vertrek van dochter Jana naar Sevilla, tot juli...

Op reis

De kleine zwaluw kan niet slapen
al doet hij ook zijn best
al knijpt hij zijn twee oogjes dicht
hij woelt maar in zijn nest.

'Vooruit, geen kik meer, nu is 't uit'
piept moeder zwaluw wijs,
'want anders mag je morgen niet
mee op de grote reis!'

En denk je nu eens even in,
dat je een zwaluw bent,
die van de wereld enkel maar
één stukje weiland kent.

Opeens mag je dan mee op reis,
de zomer achterna;
als hier het natte weer begint,
ben jij in Sevilla.

Gelukkig ga je niet alleen,
dat zou niet leuk zijn, nee.
Familie, vriendjes, kennissen,
wat zwaluw is, gaat mee.

Je snapt wel dat dat zwaluwtje
daar niet van slapen kan,
en áls hij eindlijk, eindlijk slaapt,
waar denk je, droomt hij van?

M. B.