Dohan, in de watten gelegd

Herfstdruppels in Dohan

een hertelijke ontmoeting

op een grote paddenstoel, rood met witte stippen...

een zwamvlok

wroetelplaats van de everzwijnen

een bamboedruppel

Psalm

Met het eerste koper in de tuin
vallen vier okkernoten als houten muzieknoten
met droog gedokker op tafel. Domisolsi.
In de rododendrons spannen spinnenwebben
hun verwachtingspatroon. Zo bijna. Zo nabij.

Zoals het nog nazomert diep in oktober.
Ik heb. Ik heb zin. ik heb zin in
zinderen, zo lang als een zinken dak in de zon.
Zo nu. Zo wanneer.

Ik ben al bezig met herinneren, maar
het is nog zo vandaag, zo graag.
Hier en daar wordt paars uitgevonden
en vazen om het in te doen.
Een takje. Enkelvoud. Zo weinig. Zo veel.

Zoals de reus die een postzegelgroot
fotootje bewaart van zijn reuzin.
Zo groot en zo klein is alles.
Zo alles.

Herman De Coninck

De bamismaan

'Als de herfst de zomer verjaagt komt hij met ooft belaan,
dat in de bomen hangt te dromen
onder de bamismaan'

Saudade: Sao tantas recordaçoes quando ouço as folhas das arvores na sue ramalhar...

Mae e filia um Lisboa

Mirador

Mulher à janela

fado-mae: Ai minha fonte, meu rio, ai de agua tao pura e bela, nos seus olhos um sol que é a minha janela...

Era una vez...saudade 'Herman de Coninck'

                                                                           arvor

Kruidig wandelen op het Charterfeest XXL, Oude Abdij Kortenberg, 7 juli 2012

In de de kruidige en vochtige omgeving van de Oude Abdij Kortenberg groeit de geurige Moeraspirea, de natuurlijke aspirine met een pijnstillende werking zonder de bijwerkingen van industriële aspirine. De salicylverbindingen in Moeraspirea worden in ons lichaam omgezet tot salicylzuur.

boomvrouw, mi bruja verde, maestra de tierra

Luculus, een klein lichtje in de kortste nacht, een stille wens

Zomer... le temps des cerises en de linde bloeit.
Het Sint-Janskruid reikt naar zijn feest en de asperges mogen doorgroeien want hun oogst is voorbij.
De Echte kamille wimpert  met neergeslagen lintbloempjes rond holle hoofdjes naar de langste dag.
Een nieuwe maan en zonnevuur, geur van rozen en honing, de examens bijna voorbij...
Gezichtjes die opengaan en lijfjes die weer vrij bewegen, bloemen rond het hoofd, bessen op de lippen en kersen aan de oren, muziek in de lucht, zomer. 

honingmaan

Volle maan in juni: de honing-, aardbeien- of geliefdenmaan. Het liefste alle drie...

Tijd van bedwelmende vlierbloesems, zinnenstrelende rozen en en de appelgeur van bloeiende Kamille.

De linde trilt naar bloesem, Valeriaan wuift naar de kat en Venus streelt de zon.

Afscheid van het voorouderlijk huis

Afscheid van een huis 

Omdat ik afscheid van een huis neem,
ben ik neerslachtig vandaag.
Ik laat de hand van het huis los
en zal een nieuw kind moeten worden
mij schikkend in een vreemde vrouw.

De dag zal opnieuw moeten worden geboren
en het zal ook even duren
voordat ik met de aanvliegende nacht
weer op goede voet sta.

Zwerven en zich niet hechten
is waarschijnlijk een beter bestaan.
Maar de regels der tijden dulden het niet
dat men een tent op de horizon
van een dagreis geleden zet
(liefst niet ver van een kleine rivier)
en handen strekken zich al in de herfst
naar de warmte 's winters van een vuur tussen muren.

Dus zwerft men van huis tot huis en is anders
eenzaam, op zoek naar een stenen moeder,
en leeft men tussen de muren samen
met het licht door de venster, de nacht aan het raam.

Hans Andreus

Zolang er sneeuw ligt

Winter.
Je ziet weer de bomen
door het bos, en dit licht
is geen licht,maar inzicht:
er is niets nieuws
zonder de zon.

En toch is ook de nacht niet
uitzichtloos, zolang er sneeuw ligt
is het nooit volledig duister, nee,
er is de klaarte van een soort geloof
dat het nooit helemaal donker wordt.
Zolang er sneeuw ligt is er hoop.

Herman De Coninck

spelen met de maan

lichtmis, lichtblauw

Met lichtmis geen vrouwke zo arm of ze maakt haar panneke warm...

Lichtmis of het Keltische Imbolcfeest is het feest van het wakker worden van de natuur.

Het sneeuwklokje wordt ook lichtmisbloem genoemd omdat het, volgens de legende, steeds zijn bloemen opent op lichtmis.

Lichtblauw en zuiver
Staat een sneeuwklokje
Daarnaast, doorzichtig,
Het laatste sneeuwvlokje...

De laatste tranen
Over vroeger verdriet
En de eerste dromen
Over geluk in 't verschiet...

A.M. 

Tradicion de la Mujer Sabia

Maestra de tierra
Bruja de las flores
Hermana de las hierbas
Guardiana de las medicinas
Palabra Sanadora
Dulce hechicera

Mi bruja verde se sentia como pez en el agua, asi mi bruja verde me llevo por caminos nuevos

een weetje over het galante klokje

Het Sneeuwklokje of Galanthus nivalis  knipoogt naar de lente en geurt naar winter.
Het is heel fijn getekend met een groen biesje op het kroontje dat zorgt voor een warmtecaptatie tot 32°. De warmte doet de meeldraden openspringen. Het vetrijke stuifmeel is zo bereikbaar voor de bijtjes.
Samen met de krokusjes zijn ze een eerste belangrijke voedselbron voor vroeg actieve bijtjes.

Over de zomer kan ik zingen,
ook de lente krijgt mijn lied.
 Maar ik kan me niet bedwingen
bij de eerste sneeuwklokspriet.
 
Die eigenwijze witte donder
die zich door de korstgrond spiest
is voor mij een wilskrachtwonder,
 want wie bloeit nou als het vriest?
 
En daarom, als de kou de grond kust
laat ik mijn wanten in de kast
en kniel met blote handen
voor mijn eerste voorjaarsgast.