met Titus op zes poten en een staart vol morgendauw

Laten we gaan
mens en hond samen
door de groene morgen
door de prikkelende eenzaamheid
waarin alleen wij bestaan,
die eenheid van hond met morgendauw
en de dichter van het bos,
want noch de verborgen vogel bestaat,
noch de geheime bloem,
maar getjilp en geur
voor twee verwante harten:
een wereld, vochtig geworden
door het distillaat van de nacht,
een groene tunnel en dan een weide,
een vleug van sinaasappel,
het gemompel van de wortels,
het leven dat wandelt, ademt, groeit,
en de oude vriendschap,
het geluk,
hond te zijn en mens te zijn geworden tot één enkel dier
dat onder het lopen
zes poten beweegt
en een staart
met morgendauw

Pablo Neruda

Paul van Ostaijen

Wiegeliedje voor de geliefde

Dat trage zich toevouwen je oogleden,
te dragen het loom fluweel van onze nacht.

Onze dag is geweest als bange blanke vazen, die waren blij
de bloemen van ons liefdespel te scharen rei aan rei.

Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind,
want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.

Nu zal je slapen, mijn zachte kind, in de kuil van je haren;
straks is het dag, dan moeten wij weer tuilen lezen gaan

Morgen zal er uit het Oosten 'n koning komen, met nieuwe bruidskleren voor ons beiden;
hem zullen wij, arm in arm, als kinderen in het woud, verbeiden.

Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard
en strek je heupen naar je lust. Ach du... du.

Volle maan boven Parijs- Luna llena sobre Paris, een jaar na de aanslagen

Liedjes onder de maan - Canciones bajo la luna

Kleuren

De maan is paars
boven Parijs,
geel wordt ze
in uitgestorven steden.

Een groene maan
in iedere legende,
maan van spinrag
en gebroken ruiten.
Diep en bloedend staat
de maan boven woestijnen.

Maar de witte maan,
de ware, schijnt
alleen over de kalme
dorpskerkhoven

Colores

Sobre Paris la luna
tiene color violeta
y se pone amarilla
en las ciudades muertas.

Hay una luna verde
en todas las leyendas,
luna de teleranja
y de rota vidriera.
Y sobre los desiertos
es profunda y sangrienta.

Pero la luna blanca,
la luna verdadera,
solo luce en los quietos
cementerios de aldea.

Federico Garcia Lorca

Midzomer

I know a bank whereon the wild thyme blows,
Where oxlips and the nodding violet grows,
Quit over-canopied with luscious woodbine,
With sweet musk-roses and with eglantine.

William Shakespeare - A Midsummer Night's Dream

De sikkel van de nieuwe maan

De sikkel van de nieuwe maan
een wiegje voor
Ezra
in dit nieuwe jaar

zo nieuw

11-1-2016

un Baccio de la luna

voor Ezra, onze kleinzoon, geboren op 11 januari 2016 om 21u30

11 januari

Ineen
en één
getekend
in dit getal
de cijfers van de tijd
wie bij dit inlicht
zich herinnert
de sprong van het ei
in een ring geslingerd
raak ik aan haar jaren
en aan mijn tellen voorbij,
zo staat Aquarius
haar elfde teken
in de eerste maand en
opent zij met Januarius
één en één
de poorten van mijn naam
maar elf keert
in mijn maand
en elf keert
in mijn steden
en in mijn sterren
staat het water
gespiegeld van haar beeld,
drenk ik daar Pegasus
mijn paarden
zo blijven wij beiden
één en weer één
ondeelbaar gegeven
zo paar en zo onpaar
geschreven.


Jan Van Der Hoeven

Mijn blik is zuiver als een zonnebloem

Mijn blik is zuiver als een zonnebloem.

Mijn blik is zuiver als een zonnebloem.
Ik ben gewoon langs de wegen te lopen
al kijkend naar rechts en naar links
en nu en dan ook achterom.
En wat ik zie op elk moment
is dat ik dit nooit eerder heb gezien,
en ik weet dit heel goed op te merken.
Ik kan die verbazing in mij hebben
die een kind zou hebben als het bij de geboorte,
zou beseffen dat het echt geboren was.
Ik voel mij elk moment geboren
voor het eeuwig nieuwe van de wereld.

Ik geloof in de wereld zoals in een madeliefje,
omdat ik haar zie. Maar ik denk er niet aan
want denken, dat is niet begrijpen.
De wereld is niet gemaakt opdat wij erover zouden denken
maar om ernaar te kijken en het ermee eens te zijn.

Ik heb geen filosofie: ik heb zintuigen.
Als ik spreek van de natuur, dan niet omdat ik weet wat zij is,
maar omdat ik haar lief heb en daarom juist heb ik haar lief,
want wie liefheeft weet nooit wat hij liefheeft
noch waarom hij liefheeft, noch wat liefde is.

Liefhebben is de eeuwige onschuld,
en de enige onschuld is niet denken.

Fernando Pessoa